Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/2552 K.2019/8245

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etme” suçunun takibinin şikayete bağlı suçlardan olup 22.05.2015 tarihli yoklama fişinden borçlu şirketin gayri faal olduğunun tespit edildiği, borçlu firmanın yemekhane işletim sözleşmesinin 01.11.2013 tarihinde feshedildiği,

tüm menkullerini 31.10.2013 tarihli faturalar ile sattığı anlaşılmakla, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen “şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda fiilin işlendiği tarihten itibaren 1 yıl geçtikten sonra 15.04.2015 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİ gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,