Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/2994 K.2019/9927

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1- Sanık müdafiinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinin hukuki sonuç doğurması açısından ilamda yazılı borçlu şirket vekiline tebligat yapılması mümkün ise de TCK’nın 20. maddesi uyarınca cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, asıl borçlu şirkete de tebligat yapılması zorunlu olup, asıl borçlu şirkete icra emri tebliğ olunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak,

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine CMK'nun 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/5. madde ve fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükme “Beraat eden sanıklar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 500 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine” şeklinde fıkra eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Müşteki vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede,

Şikayet dilekçesinde sanıkların İİK’nın 333/a maddesine aykırılık suçundan da cezalandırılmaları talep edilmesine rağmen, bu talep hakkında da hüküm kurulması gerekirken kurulmaması,