Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/3039 K.2019/9921

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın yetkilisi olduğu anlaşılan borçlu şirket hakkında başlatılan icra takibinin kesinleşmesi üzerine, sicile kayıtlı adrese 24/02/2015 tarihinde hacze gidildiğinde borçlu şirketin kapalı ve boş olduğu görülerek, sanık hakkında “Ticareti usulüne aykırı terk etmek” iddiasıyla şikayetçi olunduğunun, yargılama sırasında gerçekleştirilen zabıta araştırmasında şirketin faal olduğu tutanak altına alınsa dahi, kendisine kolluk tarafından muhtelif defalarda telefon ile ulaşılan sanığın faaliyetinin devamına ilişkin evrakları sunacağı hususunda ilgili birimi oyaladığının,

vergi yoklamasında da borçlu şirketin yerinde bulunmadığının ve öncesinde borçlu şirketi temsile yetkili kılınan sanığın 24/12/2013 tarihili Ticaret Sicil Gazetesine göre ortaklıktan ayrıldığı halde şirket müdürlüğünün ortaklık dışından devam edeceğine yönelik karar alındığının anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşan suç nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi