Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/3483 K.2019/12341

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1- İİK’nın 338. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

Atılı şuça konu haciz ihbarnamelerine vekil aracılığıyla itiraz edildiğinden, vekilin beyanından; 5237 sayılı TCK. 20. Maddesi gereğince cezaların şahsiliği prensibinin gereği olarak asilin sorumlu tutulamayacak olmasının anlaşılması karşısında, bu gerekçe ile beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de, hüküm sonuç itibariyle doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Tazminat istemi hakkında yapılan incelemede,

Şikayet dilekçesinde, kendilerine haciz ihbarnamesi gönderilen şirketlerin İİK’nın 89/4 maddesi uyarınca tazminata mahkum edilmesi talep edilmesine rağmen, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,