KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2019/4031 E., 2019/4789 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2019
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'nın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/8 esas, 2018/72 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ...
Asliye Ceza Mahkemesinin 25/07/2018 tarihli ve 2018/122 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/01/2019 gün ve 94660652-105-51-14465-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2019 gün ve KYB. 2019/12128 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede. 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 20/10/2017 tarihli taahhütnamede işlemiş faiz olarak 7.430,55 Türk lirasının gösterildiği,
ancak işlemiş faizin hangi dönemleri kapsadığının açıkça belirtilmediği gibi, anılan taahhütnamede taahhüt tarihinden ilk taksit tarihine kadar işleyecek faiz miktarının yer almadığı dikkate alındığında, işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,
isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ...
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2019/4031, K. 2019/4789, 20 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama