Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/639 K.2019/5308

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu şirket tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluların, ihalenin feshi talebi üzerine, icra mahkemesince 15.12.2016 tarihli ihalenin feshine karar verilmiş, 07.02.2017 tarihli karara karşı yine borçlu şirket tarafından süre tutum dilekçesi ile istinaf yoluna başvurulduğu; ...

Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/1241 E.- 2018/2313 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun, davacı şirket temsilcisinin istinaf başvurusunda bulunmakta hukuki yararının bulunmadığından, istinaf başvurusunun İİK’nun 363 ve HMK’nın 352. maddeleri uyarınca usulden reddine ve HMK’nun 351. maddesi yollaması ile aynı yasanın 329/2. maddesi gereğince kötüniyetli istinaf nedeniyle davacı şirketinin takdiren 2.500,00 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; kararın disiplin para cezası yönünden yine borçlu şirket tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nın 446/1. maddesinde “Bu Kanun anlamında disiplin para cezasından maksat, yargılamanın düzenli bir biçimde işleyişini sağlamak ve kamu düzenini korumak amacıyla verilen, verildiği anda kesin olan ve derhâl infazı gereken para cezasıdır. Bu ceza, seçenek yaptırımlara çevrilemez ve adli sicil kayıtlarında yer almaz.” hükmüne yer verilmiştir.