Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/7056 K.2020/3985

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun haczedilen taşınmazın İİK'nun 82/1-12. maddesi kapsamında haline münasip evi olduğu iddiasıyla haczin kaldırılması talebinde bulunduğu, mahkemece; şikayetin kabulüne karar verildiği, alacaklının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istemin esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendinde yer alan haczedilmezlik şikayeti, İİK'nun 16/1. maddesi uyarınca yedi günlük süreye tâbidir. Bu süre öğrenme tarihinden başlar.

Somut olayda; borçlunun adına kayıtlı 1044 ada 2 parselde kayıtlı taşınmaza 07.06.2016 tarihinde haciz konulduğu, borçlu vekili Av. ... tarafından icra takip dosyasına 22.12.2106 tarihinde suret harcı yatırılarak vekaletname sunduğu, bu durumda borçlunun şikayet konusu haczi en geç 22.12.2016 tarihinde öğrendiğinin kabulü gerekir. Dolayısıyla, 13.02.2017 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuru, İİK'nun 16/1. maddesinde öngörülen yasal yedi günlük süreden sonradır.

O halde mahkemece, şikayetin süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi ve istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.