Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/7758 K.2020/3978

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu, icra mahkemesine yaptığı başvurusunda, ödeme emrinin usulsüz olarak tebliğ edildiğinden bahisle ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 05/02/2018 olarak düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş, davalı alacaklının istinaf başvurusu üzerine istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Tebligat Kanunu'nun “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesinde; “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” düzenlemesi mevcuttur. Mevcut düzenleme karşısında öncelikle kendisine tebliğ yapılacak şahsın adreste bulunmadığı tespit edilerek mazbataya yazılmalı, daha sonra aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine tebligat yapılmalıdır.

Somut olayda ödeme emri borçluya " adreste muhatabın sürekli ikamet eden eşi olduğunu beyan eden ...'a tebliğ edildi." şerhiyle tebliğe çalışılmış ise de; tebliğ anında borçlunun adresinde bulunup-bulunmadığı tespit ve tevsik edilmediğinden anılan tebligat usulsüzdür.

O halde mahkemece, yazılı gerekçe ile ödeme emri tebligatının usulsüz olduğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile usulsüzlüğüne karar verilmesi isabetsiz ise de; sonuçta istem kabul edildiğinden, bölge adliye mahkemesince de alacaklının istinaf talebi reddedildiğinden sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.