KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2019/8238 E., 2019/9747 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2019
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
Karar Metni
402 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.
Somut olayda, icra mahkemesine başvurduğu, Edirne İcra Hukuk Mahkemesi'nin 29/11/2018 tarih ve 2017/376 E. 2018/620 K. sayılı kararı ile.
"Davacının İstanbul 25. İcra Müdürlüğü'nün 2016/20304 esas sayılı icra dosyasına ilişkin davasının YETKİSİZLİKLİĞİNE, Karar kesinleştiğinde ve süresi içinde talep edilmesi halinde dosyanın Nöbetçi İstabul Anadolu İcra Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, 2-Mahkememizin 2017/381 esas sayılı dosyası ile bu dosya arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan BİRLEŞTİRİLMESİNE," kararı verildiği, davacı tarafından, işbu ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 15/02/2019 tarih ve 2019/426 E. 2019/289 K. sayılı kararı ile,
miktar ve niteliği itibariyle kesin olduğundan, davacının istinaf başvurusunun reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.
02/03/2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nun 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır. İlk derece mahkemesince verilen karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nun 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2019/8238, K. 2019/9747, 10 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama