KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2019/8613 E., 2020/5334 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, şikayetçi avalist borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; bononun keşideci borçlu ile alacaklı banka arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesinin teminatı olarak verildiğini, kredi sözleşmesi ve senedin tanzim tarihleri ile miktarlarının aynı olduğu,dayanak senedin sağ üst köşesinde 248893 şeklinde bir ibare bulunduğu bu ibarenin banka tarafından verilen müşteri numarası olduğu iddiası ile takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, itirazın kabulü ile takibin İİK’nun 169/a maddesi uyarınca durdurulmasına karar verildiği,
anılan kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda; takibe konu edilen bonoda ve dayanılan kredi sözleşmesinde bononun kredi sözleşmesinin teminatı amacı ile verildiğine ilişkin bir kayıt bulunmadığı, dayanak bononun sağ üst köşesinde yazılı 248893 numarasının tek başına bononun teminat olarak verildiği iddiasının ispatına yeterli olmadığı ve alacaklı tarafın bu yönde bir kabulünün de bulunmadığı gözetildiğinde dayanak bononun kredi sözleşmesinin teminatı olduğunun kabulü mümkün görülmemiştir.
O halde, ilk derece mahkemesince, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesis edilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi’nce de istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması, ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2019/8613, K. 2020/5334, 23 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama