Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/1221 K.2020/1987

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular hakkında başlatılan örnek 13 takipte, davacı alacaklının icra mahkemesine başvurusunda itirazın kaldırılması ile tahliye talep ettiği, mahkemece, davanın davalı ... yönünden reddine, davalı .. bakımından kabulüne, taşınmazdan tahliyesine, talep olmadığından davalı lehine tazminat verilmesine yer olmadığına karar verildiği, tarafların istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı alacaklının isninaf başvurusunun esastan reddine, davalı borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine, asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verildiği, davacı alacaklının temyiz başvurusunda bulunduğu görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

6100 sayılı HMK'nun 357. maddesinde; "(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinde karşı dava açılamaz, davaya müdahale talebinde bulunulamaz, davanın ıslahı ve 166 ncı maddenin birinci fıkrası hükmü saklı kalmak üzere davaların birleştirilmesi istenemez, bölge adliye mahkemesince resen göz önünde tutulacaklar dışında, ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmalar dinlenemez, yeni delillere dayanılamaz." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda.

HMK'nun 357. maddesi nazara alındaığında, alacaklı ya da borçlu tarafından tazminat talebinin ilk derece mahkemesinin nihai kararına kadar talep edilebileceği, bu istemin Bölge Adliye Mahkemesinde ileri sürülemeyeceği ancak kamu düzeni ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesinde talepte bulunulabileceği, her ne kadar Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesine davalı borçlu tarafından 11.09.2018 tarihli duruşmaya binaen mazeret dilekçesi verildiği ve mahkemece mazeret dilekçesinin reddedildiği,

davalı borçlunun beyanına göre mazeret dilekçesi reddedilmeseydi tazminat talep edeceği yönündeki beyanı esas alınarak tazminata hükmedildiği görülmüş ise de, yukarıda belirtildiği üzere borçlunun ilk derece mahkemesinde hiç bir aşamada tazminat talebinde bulunmadığı, mazeret dilekçesinde de tazminat talebinin yer almadığı, dolayısıyla mazeret dilekçesinin kabulü halinde gelecek celse tazminat talebinde bulunacağının kabul edilemeyeceği anlaşılmakla kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir