Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/1341 K.2020/1939

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : 1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE, 2-Alacaklı mirasçılarının katılma yolu ile temyiz istemine gelince;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takip sonrası alacaklı mirasçılarının, icra mahkemesine başvurularında; takibe konu ilamın 01.03.2016 tarihinde kesinleştiğini, bu tarihten sonra kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanarak borçluya tebliği gerektiğini, bu yöndeki taleplerinin icra müdürlüğünce reddedildiğini ileri sürerek, icra memur işleminin iptalini talep ettikleri, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği, kararın alacaklılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce;

ilamın kesinleşme tarihinden sonraki dönem için Anayasa'nın 46/son maddesi hükmü uyarınca, kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile icra müdürlüğü kararının iptaline karar verilmesi yönünde mahkeme kararının bozulduğu, mahkemece, bozmaya uyulduğu, ancak şikayetin kabulü yerine şikayetin kısmen kabulü yönünde hüküm kurulduğu görülmektedir.

O halde mahkemece, alacaklıların, ilamın kesinleştiği tarihten sonra kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasını talep ettikleri, taleplerini faiz oranı ile sınırlandırmadıkları ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttukları da gözetilerek, şikayetin kabulüne ve davacılar yararına yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilerek yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılması ve yine davacı yana vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.