Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/1777 K.2020/2425

Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'un, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin ... 4. İcra Ceza Mahkemesinin 12/07/2019 tarihli ve 2019/650 esas, 2019/689 sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 24/01/2020 gün ve 94660652-105-27-22134-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2020 gün ve KYB.2020-14376 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden,

21/12/2018 tarihli taahhütnamede "İşbu borcu yukarıda belirtilen tarih ve miktarda ödemem halinde takip tarihi olan 20/12/2018 tarihinden taahhüt tarihine kadar işlemiş olan faiz olduğunu ve taahhüt tarihi olan 21/12/2018 tarihinden tek taksit ödeme taahhüt tarihi olan 01/04/2019 tarihine kadar işleyecek daha faiz olacağını ve bu borcu toplam 13.467,55 Türk lirası olarak ödeyeceğimi biliyorum." şeklinde belirleme yapılmaya çalışılmış ise de, işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında açıkça gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla,

sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;