KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2020/2924 E., 2020/7317 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2020
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : 1-Davalı borçlunun temyiz isteminin incelenmesinde; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE, 2-Davacı alacaklının temyiz isteminin incelenmesinde; Sair temyiz itirazlarının reddi ile,
İlamlı icra takibinde davacı alacaklının; icra müdürlüğünce, borçlunun takip dosyasına yaptığı ödemenin iadesi için kendisine gönderdiği muhtırının İİK 40. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek iptalini talep ettiği, mahkemece, istemin reddine karar verildiği kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkeme kararının Dairemizce.
İİK 361. maddesinin koşullarının oluşmadığı, şikayetin kabulü yerine reddinin hatalı olduğu nedeniyle bozulduğu, davalı borçlunun karar düzeltme talebinin ise bozma ilamındaki İİK 361. maddeye ilişkin yapılan açıklamaların maddi hataya müstenit olduğu, İİK’nun 40. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, alacaklıya bu maddeye dayalı gönderilen muhtıranın yerinde olmadığı ve şikayetin kabulü gerektiği belirtilerek karar düzeltme talebinin reddine karar verildiği, mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verildiği, ancak hüküm kısmında "muhtıranın tebliğine" şeklinde karar verildiği görülmektedir.
Hükümde yazılı "tebliğine" ifadesinin maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmış olmakla, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2020/2924, K. 2020/7317, 21 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama