Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/3330 K.2020/7155

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; dört adet taşınmaza ilişkin yapılan ihalelerin feshini talep ettiği, mahkemece 9 Parsel’de kayıtlı 5 nolu bağımsız bölüm yönünden davanın esastan reddine ve bu taşınmazın ihale bedeli üzerinden borçlu aleyhine %10 para cezasına hükmedildiği, diğer taşınmazlar yönünden, zarar unsuru bulunmadığından, davanın usulden reddine karar verilerek para cezasına da hükmedilmediği, borçlunun istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce gerekçeli istinaf dilekçesi sunulmadığı ve kamu düzenine aykırı bir husus da olmadığı belirtilerek borçlunun istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, kararın borçluca temyiz edildiği görülmektedir.

Borçlunun temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, ihale bedelinin, en az muhammen bedel kadar olması halinde, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, şikayet konusu taşınmazlardan, 5924 Parsel’de kayıtlı 4 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 255.000,00 TL, satış bedelinin 220.000,00 TL olduğu, bu suretle ihale bedeli muhammen bedelin altında olduğundan zarar unsurunun bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda, söz konusu taşınmaz yönünden de zarar unsuru gerçekleştiğinden ve bu taşınmaz hakkında da davanın esastan reddi ile birlikte borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, davanın usulden reddi bu taşınmaza hasren isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi’nce HMK’nun 353/1-b-2 ve 356. maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, kamu düzeninden olan para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, bu hususta karar verilmediği anlaşılmış olmakla, ilk derece mahkemesince yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından,

ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.