KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2020/3508 E., 2020/7278 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2020
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma kararı üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
I-)İİK'nun 345/a maddesinden verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, delillerin değerlendirilmesine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve saire ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnameye uygun ONANMASINA,
II-)İİK'nun 337/a maddesinden verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-Sanık hakkında cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından 20.06.2019 tarihli gerekçeli kararda “Aynı ticari işletmeyle ilgili olarak sanık hakkında daha önceden ... 5. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/1330 Esas 2014/641 karar sayılı dosyasından yapılan yargılama neticesinde mahkumiyet kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği” beyan edildiği anlaşıldığından İİK’nun 337/a maddesindeki suçun oluşumunda şikayet sayısının birden fazla olsa da ancak bir kere işlenebileceğinden , ilgili dosyanın getirtilerek incelenmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
2- Gerekçeli karar başlığında şikayet tarihinin " 27.09.2012" yerine " 04/12/2017" olarak yazılması,
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2020/3508, K. 2020/7278, 21 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama