Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/3570 K.2020/6748

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait örnek 13 ilamsız takipte, kiracı- borçlunun icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde, borcu bulunmadığını ileri sürerek sözleşmeye,borca, ödeme emrine, faize itirazı üzerine alacaklı vekilinin; itirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın kaldırılması davasının reddine,tahliye konusuz kaldığından esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesince, kiralananın 30/03/2017 tarihine kadar borçlunun kullanımında olduğu ve kiracılık ilişkisinin bu tarihe kadar devam ettiği,borçlunun bu tarihe kadar olan kira ödemelerinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile, davanın kısmen kabulüne, davalının 640.268,00 TL'lik alacağa yönelik itirazının kaldırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, itirazın kaldırılmasına karar verilen 637.200,00 TL asıl alacağın %20'si oranındaki tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilen 212.400,00 TL asıl alacağın %20'si oranındaki tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davalı tarafından yapılan ödemelerin infaz aşamasında nazara alınmasına, tahliye davası konusuz kaldığından tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına hükmolunduğu görülmektedir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Tahliye tarihinden sonraki dönem kira alacağının varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden ve bu nedenle reddedilen miktar yönünden ortada likit bir alacağın varlığından söz edilemeyeceğinden, reddine karar verilen kısım için davalı lehine icra inkar tazminatına karar verilmesi isabetsiz ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.