KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2020/3641 E., 2020/7564 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2020
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi
Karar Metni
378 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince ihalenin feshi talebinin esastan reddi ile borçlu aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.
İİK'nun 134. maddesinin 2. fıkrasına göre; “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder....” düzenlemesine yer verilmiştir.
Somut olayda, ilk derece mahkemesi kararında, her ne kadar ihale bedeli üzerinden para cezasına hükmedildiği belirtilmiş ise de, muhammen bedel üzerinden para cezasına hükmedildiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece, ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine ihale bedeli olan 130.000,00 TL yerine muhammen bedel olan 246.345,50 TL üzerinden para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince.
HMK’nın 353/1-b-2 ve 356. maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, bu hususta karar verilmediği anlaşılmış olmakla, ilk derece mahkemesince yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2020/3641, K. 2020/7564, 24 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama