Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/8283 K.2021/3537

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, taşınmazları üzerindeki önceki hacizlerin kaldırılması için yaptıkları haczedilmezlik şikayetinin derdest olduğunu, anılan şikayet sonuçlanmadan taşınmazlar üzerine yeniden haciz konulamayacağını ileri sürerek icra müdürlüğünün 25/12/2015 tarihli haciz konulması talebinin kabulü kararı ile taşınmazlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi talebinde bulunduğu, ilk derece mahkemesince;

şikayete konu haczin, aynı mahkemenin 2017/151 Esas sayılı dosyası ile kaldırılmasına karar verildiğinden davanın, konusuz kalması nedeniyle reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun reddi ile, mahkeme kararının resen kaldırılmasına, istinafa konu dosya ile aynı mahkemenin 2017/151 Esas sayılı dosyasının tarafları, konusu ve sebebi aynı olduğundan bahisle derdestlik nedeni ile davanın usulden reddine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-ı maddesinde aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte (derdest) olmaması dava şartları arasında düzenlenmiştir. Derdestlik; daha önceden açılmış ve halen görülmekte olan bir davanın yeniden aynı ya da başka bir mahkemede açılması durumunda, ikinci davanın açıldığı mahkemede nazara alınan ve bu davanın daha önceden de açılmış ve hâlen görülmekte olması sebebiyle usûlden reddine karar verilmesini sağlamaya yönelik bir dava şartıdır. Derdestliğin şartları; aynı davanın aynı mahkemede ya da başka mahkemelerde iki kere açılmış olması, birinci davanın görülmekte (derdest) olması, birinci dava ile ikinci davanın aynı olması şeklinde sıralanabilir.

Somut olayda, borçlu hakkında başlatılan takibin kesinleşmesi üzerine borçlunun taşınmazları üzerine 17/07/2013, 25/09/2014 ve 04/01/2016 tarihlerinde haciz konulduğu, borçlu tarafından aynı mahkemenin 2013/198 Esas ve birleşen 2014/14 Esas (2014/277 Karar) sayılı dosyalarında 2013 ve 2014 tarihli hacizlere yönelik olarak çiftçilikle geçimini sağladığından bahisle İİK 82/4. maddesi uyarınca haczedilmezlik şikayetinde bulunulduğu, mahkemece verilen kısmen kabul kararının Dairemizce bozulması üzerine yeniden yargılama

yapılmak üzere mahkemenin 2016/4 Esas (2018/296 Karar) numarasına kaydedildiği, yapılan yargılama sonucunda şikayetin kabulü ile taşınmazlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği; yine borçlu tarafından, 04/01/2016 tarihli hacze yönelik olarak, aynı mahkemenin 2017/151 Esas (2019/171 Karar) sayılı dosyasında da maişet iddiası ile haczedilmezlik şikayetinde bulunulduğu, mahkemece şikayetin kabulü ile taşınmazlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun, temyize konu işbu şikayetinde ise, 2013 ve 2014 tarihli hacizlere yönelik haczedilmezlik şikayetinin (2016/4 Esas) derdest olduğunu, bu şikayet sonuçlanmadan taşınmazlara yeniden haciz konulmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek icra müdürlüğünün 25/12/2015 tarihli kararının ve haczin, kaldırılması talebinde bulunduğu, mahkemelerce derdest olduğu kabul edilen 2017/151 Esas sayılı dosyasındaki şikayet ile aynı konu ve sebebe dayanmadığı anlaşılmaktadır.

O halde Bölge Adliye Mahkemecesi’nce, şikayetlerin derdest olmadığı dikkate alınarak istemin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.