Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/10707 K.2021/10442

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : 1) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Borçlunun temyiz itirazlarına gelince; Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; icra dosyasından gönderilen 30.12.2014 tarihli borç muhtırasının icra vekalet ücreti ve diğer alacak kalemleri yönünden fazla istem içerdiğini ileri sürerek borç muhtırasının iptaline karar verilmesini istediği, mahkemece hükme esas alınan 01.10.2018 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda şikayete konu borç muhtırasındaki miktarın 4.757.160,16 TL olarak tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, icra dosyasından borçluya gönderilen ve şikayetin konusu olan 30.12.2014 tarihli borç muhtırasında 107.321,62 TL icra vekalet ücreti talep edildiği, mahkemece hükme esas alınan 01.10.2018 tarihli bilirkişi raporunda ise talep edilebilecek icra vekalet ücretinin 111.355,84 TL olduğu,

yani bu miktar yönünden muhtırada bir fazlalık bulunmadığı tespit edildiğine göre, borçlunun hesaplamadaki icra vekalet ücretine yönelik şikayetinin yerinde olmadığının kabulü ile diğer fazla kısımlar yönünden borç muhtırasının düzeltilmesi gerekirken, borçlunun aleyhine olacak şekilde (4.034,22 TL daha fazla) icra vekalet ücreti hesaplanan rapora göre hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.