Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/11022 K.2022/10901

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

A-Hakikate Muhalif Beyanda Bulunmak suçuna yönelik kurulan hükümlere ilişkin incelemede,

Temyiz incelemesine konu edilen suçun 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 338. maddesi kapsamında kalan ve kanunda üst sınırı bir yıla kadar hapis cezası öngören, "Hakikate Muhalif Beyanda Bulunmak" suçunu oluşturduğu gözetildiğinde;

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen CMK'nun 286/2-d uyarınca; İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı cihetle, yapılan temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-İİK 89/4 maddesi uyarınca talep edilen tazminat istemine yönelik olarak kurulan hükme ilişkin incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebepler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen tazminatın reddine dair karara yönelik şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İİK.'nun 338.maddesinde tazminat davasının genel hükümlere göre görülmesinin gerekmesine göre; tazminata ilişkin taleplerde harçlara yönelik ihtilafların çözümünde 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümleri uygulanmalıdır.

Harçlar Kanunu uyarınca nispi harca tabi tazminat taleplerinde, talepte bulunan harçtan muaf değil ise talepte bulunulurken nispi harcın 1/4' ü peşin olarak yatırılmak zorundadır.

Yargılama sonunda kabul edilen tazminat miktarına göre hesaplanacak 3/4 oranındaki bakiye harç harçtan muaf olmamak koşulu ile sanığa ( davalıya ) yükletilir.

Tazminat talebinin tamamen reddi halinde alınacak karar ilam harcı maktu olup, başta yatırılan nispi harç mahsup edilerek, varsa bakiyesi talepte bulunana yükletilir.

Maktu harcın mahsubu sonucunda fazla yatırılan nispi harç varsa talepte bulunana iade edilmelidir.

Harca ilişkin hususlar kamu düzeninden olup, Mahkemece re' sen gözetilmek zorundadır.

Ayrıca harcın noksan olması halinde 492 sayılı Harçlar Kanunu' nun 30. maddesinde belirtilen usul uygulanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, müşteki/davacı tazminat talep ederken başvuru harcının yanı sıra 1.828,38 TL. peşin harç yatırmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından tazminat talebinin tamamen reddi karşısında, ret harcının mahsubu ile fazla yatırılan peşin harcın mahsubu gerektiğinin gözetilmemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu hususun gözden kaçırılması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün CMK. nın 303/1-h maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi' nin vekalet ücretine ilişkin düzeltmesi, hükmün bütünlüğünün korunması amacı ile İlk Derece Mahkemesi kararına aynen yansıtılmıştır.