Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/11040 K.2022/10469

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza muhakemesinin amacının hukuken geçerli kanıtlarla hiç bir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olması ve temyiz kanun yolundaki hukuki denetimin maddi gerçeğin tespitinde muhakeme ve mantık kurallarına, bilimsel gerçeklik ve bulgulara uyulup uyulmadığını da kapsadığı gözetilerek yapılan incelemede,

İlk derece mahkemesince sanıkların beraatlerine dair karar verildiği, kararın istinaf edilmesi sonucu, Bölge Adliye Mahkemesince, İİK'nun 347. maddesi uyarınca bu sanıklar yönünden şikayet hakkının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nın 34. ve 230/1-b, 232, CMK’nın 289/1-g maddeleri ile Ceza Genel Kurulu'nun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, müşteki,

Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekir.Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekir.

Somut olayda; mahkemece sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin nelerden ibaret olduğu ve bu eylemlerin tarihleri açıklanmadan ve suç tarihleri belirlenmeden şikayetin İİK'nun 347. Maddesinde belirtilen sürelerden sonra yapıldığı belirtilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,