Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/11560 K.2022/3600

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo takiplerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, davacı 3. kişi İİK'nın 97-99. maddelerinin uygulanmasına ilişkin şikayette bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi’nce şikayetin konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, "kesin" olarak karar verildiği, davacı 3.kişinin istinaf talebinde bulunması üzerine mahkemece 12/04/2021tarihli ek karar ile, dosyanın tetkikinde anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu görülmekle istinaf talebinin reddine karar verildiği,

işbu ek karara ve asıl karara karşı davacı 3 kişinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce 12/04/2021 tarihli ek kararının ve 27/06/2019 tarihli asıl kararın kaldırılmasına, şikayetin reddine hükmedildiği, davacı 3. kişinin karara karşı temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

2.3.2005 tarihli ve 5311 Sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1. maddesine göre istinaf yoluna başvuru süresi tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut olayda, İcra Mahkemesi kararı istinaf eden 3 kişi ve taraf vekillerinin yüzüne 27/06/2019 tarihinde tefhim edildiği halde, istinaf dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 24/12/2020 tarihinde verildiği, istinaf başvuru süresinin kanun gereği tefhimden itibaren başlayacağı buna rağmen, süre tutum dilekçesi verilmediği, istinaf dilekçesinin belirli süre geçirildikten sonra verildiği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince, İİK' nın 365/3 maddesi gereğince istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerektiği halde, işin esasının incelenmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.