Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/12363 K.2022/5364

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; icra müdürlüğünce yapılan dosya hesabında takibin kesinleşmesinden sonraki dönem için esas alınan yıllık %98 faiz oranının fahiş olduğunu ileri sürerek 09/10/2020 tarihli dosya hesabının iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulü ile takipten sonrası için 3095 Sayılı Kanun’un 1. maddesine göre dönem dönem değişen yasal faiz oranlarına göre işleyecek faiz miktarının hesaplanmasına karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda, borçlu tarafından sunulan şikayet dilekçesinde, takibin kesinleşmesinden sonra işleyecek faiz oranının fahiş olduğu ileri sürülerek 09/10/2020 tarihli dosya hesabına itirazda bulunulmuş ise de, takip dosyası içeriğinin incelenmesinde, bu tarihli bir dosya hesabının bulunmadığı, bölge adliye mahkemesince hangi dosya hesabına ilişkin şikayette bulunulduğu netleştirilmeden, genel ifadelerle sonuca gidilerek dosya hesabının belirtilen ilkelere göre yapılması gerektiği yönünde genel bir karar verildiği görülmektedir.

O halde bölge adliye mahkemesince, öncelikle şikayet eden borçluya hangi tarihli dosya hesabına, hangi nedenle itirazda bulunduğu açıklattırılarak, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre (gerekirse şikayete konu dosya hesabının düzeltilmesine) karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, temerrüt faizine ilişkin Türk Borçlar Kanunu’nun 120. maddesi ile 3095 sayılı Kanuni Faiz Ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanunun 2. maddesinin göz önüne alınarak değerlendirme yapılması gerekirken aynı kanunun kanuni faize ilişkin 1. maddesi esas alınarak hesaplama yapılması yönünde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.