Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/146 K.2021/403

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 3.kişinin, İİK’nun 106-110. maddeleri gereğince süresinde satış istenmemesi nedeniyle taşınmaz üzerine konulan haczin kaldırılması talebinin reddine dair memur işleminin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece icra takibinin tarafı olmayan 3. kişinin, icra mahkemesinden şikayet yoluyla haczin kaldırılmasını isteyemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği, iş bu karar aleyhine istinaf yoluna başvurulması üzerine, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/1519 Esas 2020/1452 Karar sayılı kararı ile; şikayetçinin İİK’nun 106-110 maddelerine dayalı başvurusunun istinaf yoluna başvurulamayacak kararlardan olduğu gerekçesiyle İİK'nun 363. maddesi gereğince istinaf talebinin kesin olarak reddine karar verildiği, işbu karara karşı yapılan temyiz isteminin de Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10/11/2020 tarihli ek karar ile, kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verildiği, bu kez son kararın şikayetçi tarafından temyiz konusu yapıldığı görülmektedir.

Uyuşmazlık, İİK'nun 106 – 110. maddeleri gereğince hacizlerin kaldırılmasına ilişkin ise de, şikayetçi 3. kişi olup, ilk derece mahkemesi kararının kesin nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. O halde, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçi 3. kişinin şikayetine yönelik istinaf başvurusunun esası incelenerek, oluşacak sonuca göre olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10/11/2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve 17/09/2020 tarihli kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.