Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/1587 K.2021/2775

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçluların icra mahkemesine başvurusunda; sair iddialarının yanında satış ilanına ilişkin tebligatların usulüne uygun olmadığını ileri sürerek ihalenin feshini talep ettikleri, mahkemece ihalenin feshi talebinin esastan reddi ile ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedildiği, borçlular tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Aynı Yasanın bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

7201 sayılı Yasanın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin Kanun gerekçesinde; kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin, bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa, adres kayıt sistemindeki adresine, buna ilişkin şerh verilerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda borçlu ...’e ... adresine iki adet satış ilanı tebligatı gönderildiği, adı geçene ... adresine ise dört adet satış ilanı tebligatı gönderildiği, bu tebliğlerden iki tanesinin Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca çıkarıldığı, tebliğ işlemlerinin 20.02.2019 ile 26.03.2019 olmak üzere iki ayrı tarihte tebliğ edildiği, buna göre adı geçene toplam altı farklı satış ilanı tebligatı çıkarıldığı, çıkarılan satış ilanı tebligat parçalarının tamamının incelenmesinde;

“muhatap adresinin kapalı olması sebebiyle en yakın komşu/kapıcı/yönetici ...’den sorulmuş muhatabın işe...beyan edilmiş....tebligat Kalkan mahalle muhtarı imzasına....tarihinde teslim edilmiş....2 nolu haber kağıdı muhatabın kapsına yapıştırılmış... en yakın komşusu/kapıcı/yönetici ...’ ya haber verilmiştir.” şerhiyle tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, tebligat parçalarının tamamında, haber verilen komşunun adı bulunmadığından, satış ilanı tebliğleri, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi uyarınca usulsüzdür. Ayrıca, daha önce ... adresine çıkarılan tebligatın bila tebliğ döndüğüne ilişkin dairemize gönderilen dosya içerisinde bir tebligat parçasına rastlanmadığı, şikayetçiye Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca çıkarılan satış ilanı tebligatlarının bu haliyle TK.'nun 10/2.maddesine aykırı olduğu ve TK.'nun 21/2.maddesine uygun bir tebligatın da bulunmadığı dikkate alındığında her altı satış ilanı tebligatının da usulsüz olduğu görülmektedir.

Bu durumda, satış ilanı kendisine usulüne uygun tebliğ edilmeyen borçlu şirket yetkilisinin, takibin diğer borçlusu olan şirkete yapılan tebliğ ile satış ilanı tebliğinden en geç o tarihte haberdar olduğunun kabulü mümkün olmayıp, Bölge Adliye Mahkemesinin bu yöndeki gerekçesi doğru bulunmamıştır.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi, başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi ve istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.