Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/1772 K.2021/2309

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'ün, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarihli ve 2019/527 Esas, 2019/650 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2019 tarihli ve 2019/229 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin ...

1. İcra Ceza Mahkemesinin 06/04/2020 tarihli ve 2019/527 Esas, 2019/650 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 15/06/2020 tarihli ve 2020/46 değişik iş sayılı kararı aleyhine ...

Bakanlığı'nın 14/01/2021 gün ve 94660652-105-61-13457-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2021 gün ve KYB- 2021/12184 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren hakim Selda Barış'ın,

yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı verdiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;