Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/2721 K.2021/7092

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibine ilişkin olarak borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; hakkında üst sınır ipoteğine dayalı ilamlı takip yapılamayacağını, hesap kat ihtarında bildirilen alacak ve faiz miktarının kesinleşmediğini belirterek takibe, borca ve faize itiraz ettiği, mahkemece takibin iptali talebi yönünden davanın reddi ile bilirkişi raporuna itibarla icra emrinin toplam alacak miktarı 2.542.967,53 TL olacak şekilde düzeltilmesine karar verildiği,borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun HMK’nin 353/1-b(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

6100 sayılı HMK'nın "Taleple Bağlılık" başlıklı 26. maddesinin birinci fıkrasında; “Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafından takip talebinde talep edilen toplam alacak miktarı 2.250.000,00 TL olup, ilk derece mahkemesince hükme esas alınan 23.10.2019 tarihli bilirkişi raporuna itibarla toplam alacak miktarının 2.542,976,53 TL olacak şekilde düzeltilmesine karar verildiği görülmektedir. Oysa taleple bağlılık ilkesi uyarınca, takip talebinde talep edilen alacak miktarının, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen miktardan düşük olduğu nazara alınarak takip talebindeki miktarın üzerine çıkılmak suretiyle karar verilemez.

O halde, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.