Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/352 K.2021/4737

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, borçlunun meskeniyet iddiası ile haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kısmen kabul kısmen reddi ile taşınmaza konulan haczin kaldırılmasına, taşınmazın satılarak, haline münasip mesken alabileceği bedelin borçluya, artan miktarın ise borca mahsuben davalı-alacaklıya ödenmesine, karar verildiği, alacaklı tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

HMK'nun 297.maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi gerektiği; aynı maddenin 2. fıkrasında ise; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E.-1997/776 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hüküm içeriğinin aynen infazı zorunludur. İlamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez. Bu nedenle hüküm fıkrasının hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça yazılması zorunludur.

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. İcra mahkemesince, borçlunun haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK'nun 82/3. maddesine göre satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden haline münasip mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı “hak sahiplerine” ödenmelidir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince; "şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazdaki haczin kaldırılmasına, kayıtlı meskenin satılarak davacının haline münasip mesken alabileceği 90.000,00.-TL'nin davacıya, artan miktarın takip konusu borca mahsuben davalı-alacaklıya ödenmesine, satışın davacının haline münasip mesken alabileceği 90.000,00.-TL'den az olmamak üzere yapılmasına, bakiye şikayetin reddine" şeklinde hüküm kurulduğu görülmektedir.

Buna göre; mahkemece, meskeniyet şikayetinin kısmen kabulü ile taşınmazın satışına karar verilmesinin yanısıra infazda tereddüt oluşturacak şekilde ancak şikayetin kabulü halinde verilebilecek olan taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasına dair de hüküm kurulduğu, bu haliyle kararın HMK'nın 297/2. maddesinde belirtilen yasal düzenlemeye uygun, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmadığı ve infazda tereddütlere sebebiyet verecek nitelikte olduğu görülmekle kararın bozulması cihetine gidilmiştir.