Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/3906 K.2021/5486

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet eden borçlunun, kıymet takdir raporunun tarafına usule uygun tebliğ edilmediğini, ihaleye konu taşınmaz 7 nolu mesken olmasına rağmen açık artırma ilanının bazı yerlerinde 10 nolu mesken olarak belirtildiğini ve bu durumun ihaleye katılımı etkileyerek taşınmazın düşük değerle satışına neden olduğunu beyan ederek ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verildiği, istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun temyiz itirazları yerinde değil ise de; İİK’nun 134. maddesinin 2. fıkrasında; “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasanın para cezasına ilişkin bu hükmü emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere; kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamaz.

Somut olayda ihale konusu taşınmazın satış bedeli 160.100,00 TL, muhammen bedeli ise 200.000,00 TL olmakla satış bedelinin muhammen bedelin altında olduğu, ilk derece mahkemesince şikayet edenin ihalenin feshine yönelik olarak şikayet dilekçesinde belirttiği iddialarının incelenerek değerlendirildiği ve ihalenin feshini gerektiren bir neden olmadığı gerekçesi ile işin esasına girilerek istemin reddine karar verilmesine rağmen, borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmediği görülmektedir.

O halde; mahkemece ihalenin feshi istemi esastan incelenerek reddedilen borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.