Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/408 K.2021/4926

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, ilamlı icra takibi kapsamında haciz konulan 2 parselde kayıtlı mesken niteliğindeki 13 numaralı bağımsız bölüme ilişkin meskeniyet şikayetinde bulunarak haczin kaldırılmasını talep ettiği, İlk Derece Mahkemesi’nce şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği, alacaklının istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi'nce başvurunun esastan reddine hükmedildiği, kararın alacaklı yanca temyiz edildiği görülmektedir.

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince; borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınabileceği haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı ise hak sahiplerine ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Öte yandan borçlunun, şikayete konu taşınmazın bulunduğu yerde oturması zorunlu olmadığından, daha mütevazi semtlerde haline münasip meskenin değerinin bilirkişi marifeti ile tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda, 03.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporunda şikayete konu evin değerinin 155.000,00 TL olarak belirlendiği, hale münasip ev değerinin belirlenmesi maksadıyla istenen ve hükme esas alınan 19.6.2020 tarihli bilirkişi ek raporunda ise, raporun, “mütevazi semtlerdeki mesken değerleri ile ilgili inceleme” başlıklı B bölümünde, 130.000,00 TL’den 183.750,00 TL’ye kadar dört adet taşınmazın tespit edildiği, raporun sonuç kısmında ise harç ve masraflarla birlikte hale münasip evin 150.000,00 TL ile

180.000,00 TL arasında bedelle alınmasının mümkün olduğunun mütala edildiği, buna göre borçlunun mütevazi semtlerde alabileceği haline münasip ev değerinin net olarak belirlenmediği, dolayısı ile hükme esas alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde İlk Derece Mahkemesi’nce, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda bilirkişiden yeni bir rapor alınarak borçlunun daha mütevazi semtlerde haline münasip alabileceği ev değerinin tek ve net bir rakam olarak tespit edilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hükme elverişli olmayan rapora dayalı hüküm kurulması ve Bölge Adliye Mahkemesi’nce de istinaf başvurusunun esastan reddi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.