Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/4663 K.2021/9902

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlunun İcra Mahkemesi'ne başvurusunda;imzaya,borca ve faize itiraz ettiği,ilk derece mahkemesince borçlunun duruşmada imzanın kendisine ait olduğunu beyan ettiği, faize itirazının da yerinde olmadığını belirterek davanın reddi ile imzaya itirazında haksız olan davacının takip konusu alacağın %10'u oranında adli para cezasına mahkumiyetine dair hüküm kurulduğu, borçlu tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 170/3. maddesine göre; icra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir.

İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip İİK'nun 170/2. maddesine göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın %10'u oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.

Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise; “….İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın %10’u oranında para cezasına mahkum eder” hükmüne yer verilmiştir.

Kanunda düzenlenen para cezası idari nitelikte olduğundan mahkemece "takip konusu alacağın %10'u oranında adli para cezasına" şeklinde hüküm tesisi isabetsiz olup, para cezasına ilişkin hususlar re'sen inceleme konusu olmakla, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.

İHÖ/KH