Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/7437 K.2021/8680

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacının icra mahkemesine başvurarak 31.07.2019 tarihli ihalenin feshi talebinde bulunduğu, ilk derece mahkemesince, istemin reddi ile para cezasına hükmedildiği, davacı yanca istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun HMK 353/1-b(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 106-144. maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış olup, aynı Kanun'un 129/1. maddesine göre, artırma bedelinin taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az % 50'sini bulması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması zorunlu kılınmıştır.

Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı görülmekle, satış talebinden ihale tarihine kadar olan paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir. Satışı istenen taşınmazın kıymetinin takdiri hakkındaki İİK'nun 128. maddesi paraya çevirme başlığını taşıyan III. bölümde bulunmaktadır.

Bu nedenle taşınmazın kıymetinin belirlenmesi için yapılan keşif ve bilirkişi masraflarının da tıpkı ilan giderleri gibi paraya çevirme masrafı olarak kabulü gerekir.

Birden fazla taşınmazın aynı ilanla satışa çıkarılması halinde, toplam paraya çevirme gideri satışı yapılan taşınmaz sayısına bölünmek suretiyle masraflar tespit edilerek, ayrıca müstakil harcamalar var ise bedele eklenerek oluşacak sonuca göre İİK'nun 129. maddesindeki koşullara uygun şekilde satışın gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, iki adet taşınmaz satışa çıkartılmış, muhammen bedeli 1.500.000TL belirlenen 1 nolu taşınmazın satışı alıcı çıkmaması sebebiyle 2. satış gününe kalmış, muhammen bedeli 1.200.000 TL belirlenen 2 nolu taşınmaz ise 605.500 TL’ye ihale edilmiştir. Aynı satış kararı ve ilanı ile satışa çıkarılan taşınmazlar için kıymet takdiri masrafı 740 TL, tebligat ücreti 418,15 TL ve gazete ilan ücreti 10.407,60 TL olmak üzere toplam

11.565,75 TL masraf sarf edilmiştir. Her bir taşınmaz açısından yapılan masrafın 5.782,87 TL olduğu dikkate alındığında, satış bedelinin dava konusu taşınmazın muhammen bedelinin %50’sini ve satış masraflarını karşılamadığı anlaşılmaktadır. İİK'nun 129/1. maddesi gereğince bu husus tek başına ihalenin feshi nedeni olduğu gibi mahkemece re’sen gözetilmelidir.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, İİK'nun 129/1. maddesi gereğince bu husus kamu düzeni nedeniyle re'sen gözetilerek şikayete konu taşınmaz ihalesinin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.