Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/10462 K.2023/2758

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlunun mirasçıları tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlunun mirasçıları tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi borçlu dava dilekçesinde; icra dosyasından haciz konulan evin haline münasip meskeni olduğunu iddia ederek İİK 82/12. maddesi uyarınca haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etti.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; borçlunun 20.01.2019 tarihinde vefat ettiğini, davanın konusuz kaldığını, davanın işin esasına girilmeden usulden reddi gerektiğini iddia etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile meskeniyet iddiasının şahısla kaim bir hak olup müteveffa yerine dava tarihi itibariyle takip borçlusu olmayan mirasçıların davaya devam etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlunun mirasçıları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlunun mirasçıları vekili istinaf dilekçesinde; HMK md. 55 uyarınca davacının vefatı halinde mirasçıların derdest davaya devam edebileceğini, taşınmazın ortak aile konutu olduğunu, müteveffa davacının eşinin ve çocuklarının başka evi olmadığını, mahkemenin Anayasa hükümlerine ve Anayasa Mahkemesinin emsal bireysel başvuru kararlarına aykırı olarak davayı usulden reddettiğini iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçlunun ölümü ile İİK'nın 53. maddesi uyarınca alacaklı tarafından takibin mirasçılara yöneltilmesi ve bu konuda muhtıra tebliğinden sonra, mirasçıların haczin kendilerine tebliğ tarihinden ya da öğrenmeleri halinde bu tarihten itibaren İİK'nın 16/1. maddesinde öngörülen yasal yedi günlük sürede İİK'nın 82/12. maddesi uyarınca kendileri adına haczedilmezlik şikayetinde bulunabileceği, somut olayda, davacının meskeniyet şikayetinden sonra 20.01.2019 tarihinde öldüğü nüfus kayıtlarıyla sabit olduğundan, şikayetçi borçlunun vefatı nedeniyle haczedilmezlik şikayetinin konusunun kalmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlunun mirasçıları temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlunun mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde: İcra İflas Kanunun 82/12 maddesinin emredici bir hukuki kuralı olduğunu, borçlunun haline münasip evinin haczedilemeyeceğini, taşınmazın davacının ve mirasçılarının ortak aile konutu olduğunu, Anayasa Mahkemesi kararları uyarınca davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini iddia ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meskeniyet şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İİK'nın 82/12.maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlunun mirasçıları tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,