Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/11401 K.2023/3523

Taraflar arasındaki icra emrine itirazdan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu dava dilekçesinde; takibin ilama ,yasalara ve içtihatlara aykırı olduğunu, bu nedenle ödeme emrinin iptalinin gerektiğini, davacının 236.623,92 TL alacağa 03.05.2012 tarihinden itibaren 08.03.2018 tarihleri arasında sabit oranlı 9 faiz istediğini, dava tarihi gerçekten alacaklının bildirdiği bu tarih olmakla birlikte bu tarihte Maliye Hazinesinin davalı olmadığını, davacının 21.05.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile Maliye Hazinesine husumet yönelttiğini, ıslah edilen miktar için ıslah ancak ıslah tarihinden itibaren işletilebileceğini, yargılama gideri ve vekalet ücretine kesinleşme tarihinden itibaren faiz işletebileceğini, icra takibinin ödeme nedeniyle iptaline talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince; şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu istinaf başvuru dilekçesinde; dava dilekçesini tekrarla davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece verilen karara karşı davacı borçlu tarafından sunulan istinaf dilekçesi ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme neticesinde davalı alacaklı tarafından, davacı borçlu idare hakkında Büyükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.09.2014 tarih ve 2013/101 - 2014/404 E. K. sayılı ilamına istinaden 08.03.2018 tarihinde ilamlı icra takibi başlatıldığını, ödeme emrinin 14.03.2018 tarihinde tebliğ edildiğini, davanın 16.03.2018 tarihinde açılmış olduğunu,

HGK’nın 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas - 1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümü olduğu, hükmün içeriğinin aynen infazının zorunlu olduğundan takip dayanağı ilamın davacısının takip alacaklısı olduğunu, davalılarının davacı borçlu Maliye Hazinesi ve dava dışı davalılar olduğunu, konusunun kamulaştırmasız el koymadan kaynaklanan tazminat davası olduğunu, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile davaya konu 4471 parsel sayılı taşınmaza davalı ...

Hazinesi tarafından el atılması sebebiyle 236.623,92 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı ...

Hazinesinden alınarak davacı tarafa verilmesine hükmedildiğini, dayanak ilamın temyiz başvurusunun ve karar düzeltme başvurusunun Yargıtay 5. Hukuk Dairesince reddedilmesi üzerine hükmün 16.11.2017 tarihinde kesinleştiğini, davacı idare tarafından ileri sürülen istinaf başvuru sebeplerinin dayanak ilamın ait olduğu mahkemede ileri sürülebilecek sebepler olduğunu, icra mahkemesince ilamların infaz edilecek hüküm bölümünün yorumlanamayacağını, kamulaştırma bedelinin arttırılması ilamlarında olduğu gibi, kamulaştırmasız el atma ilamlarında da ilamın kesinleştiği tarihe kadar geçen dönem için ilam uyarınca yasal faiz,

kesinleşme tarihinden sonraki dönem için ise, 17.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren 4709 Sayılı Kanunla Değişik Anayasa'nın 46/son maddesi hükmü uyarınca, kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini, takip dayanağı ilamın konusunun kamulaştırmasız el koymadan kaynaklanan tazminat davası olduğunu, dayanak ilamın 16.11.2017 tarihinde kesinleştiğini, takip tarihi ve ödeme emri tebliğ tarihi itibariyle yargılama gideri ve vekalet ücretine karar tarihinden itibaren faiz talep edilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu,

kararda kamu düzenine aykırılık da bulunmadığının anlaşılmakla, davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu istinaf dilekçesini tekrarlayarak, istinaf kararına karşı yasal süresi dahilinde temyiz kanun yoluna başvurduklarını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, icra emri itirazına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk İcra İflas Kanunu 16. madde, 4709 Sayılı Kanunla Değişik Anayasa'nın 46/son madde.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden davacı/borçlu harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,