Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/13089 K.2023/5052

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince haczedilmezlik şikayetinin kısmen kabulüne; taşınmazın 600.000,00-TL’den az olmamak üzere satışına, satış bedelinin 600.000,00-TL sinin borçluya bırakılmasına, kalanın alacaklıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Mahkemesince temyiz masraflarının tamamlanması için düzenlenen muhtıra 07.06.2022 tarihinde şikayetçi borçluya tebliğ edilmesine rağmen muhtırada belirtilen masraflar verilen bir haftalık kesin sürede yatırılmadı, masrafların yatırılmadığı gerekçesi ile 20.06.2022 tarihli ek kararı ile HMK'nın 344. ve 366. maddesi gereğince, şikayetçi borçlununtemyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; icra dosyasından haciz konulan taşınmazın, kendisinin eşi ve çocukları ile birlikte oturduğu haline münasip konut olduğunu, konulan haczin ve bu dosyadan konulan başkaca tüm şerhlerin kaldırılmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklılara duruşma günü ve dava dilekçesi tebliğ edilmiş, herhangi bir yanıt verilmemiş Müteveffa Vekili Av. Fatih Bozdoğan katıldığı duruşmada; davanın reddine karar verilmesini, istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlunun haczedilen dava konusu taşınmazın satışına, satışın borçlunun durumuna uygun evi edinebileceği bedelden az olduğundan, haczedilmezlik şikayetinin kısmen kabulüne; takip dosyasında borçluya adına kayıtlı İstanbul İli Tuzla İlçesi Merkez Mahallesi 5333 parselde kayıtlı 18 numaralı bağımsız bölüm niteliğindeki taşınmazın 600.000,00-TL’den az olmamak üzere satışına, satış bedelinin 600.000,00-TL sinin borçluya bırakılmasına, kalanın alacaklıya ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu istinaf başvurusunda, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, evin bulunduğu konumun daha değerli olduğunu ve tespit edilen değerin çok düşük olduğunu, karara esas olan bilirkişi raporuna itiraz etmesine rağmen mahkemece itirazın değerlendirilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde tanzim edilen rapora göre, borçlunun ailesiyle birlikte oturabileceği bir evi 600.000,00 TL' ye satın alabileceği, şikayete konu taşınmazın değerinin dava tarihi itibariyle 1.200.000,00 TL olduğunun tespit edildiği, şikayetin kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ EK KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; Dairenin ilamına karşı borçlunun 10.05.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, ancak temyiz posta masrafının ikmali hakkında tanzim edilen 30.05.2022 tarihli muhtıranın 07.06.2022 tarihinde borçluya tebliğ edildiği halde yasal süre içinde temyiz posta giderinin yatırılmadığı gerekçesiyle HMK 344 ve 366 maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

VI.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu temyiz başvurusunda; temyiz masraflarını eksiksiz yatırdığı, muhtıra tebliğinin hukuka aykırı olduğu haczedilen taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık meskeniyet şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk İİK 82.maddesi, HMK 344 ve 366 maddesi

3. Değerlendirme 1.İcra mahkemesi kararının borçlu tarafından temyiz edildiği temyiz posta masraflarının yatırılması için borçluya bir haftalık kesin süre verildiğine dair muhtıranın 07.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, mahkemenin 20.06.2022 tarihli ek kararı ile HMK'nun 434/3. maddesi gereğince temyiz giderlerinin tamamlatılması konusunda tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından, “ davacının temyiz talebinin reddine " karar verdiği, ek kararın 07.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16/2. maddesine göre; Tebligat Kanunu'nun 2l/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için," Tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

Somut olayda, borçluya gönderilen temyiz giderlerinin tamamlatılmasına ilişkin muhtıranın ve öncesinde üzerinde taşra temyiz evrakı yazılı tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmek istenildiği, ancak borçluya daha önce bilinen adresine veya mevcut olmaması halinde mernis adresine çıkartılan ve bila tebliğ iade edilen bir tebligat mevcut olmaksızın doğrudan TK' nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat bulunmadığı görülmüştür. Bu nedenle söz konusu muhtıra tebliğ işlemi usulsüzdür.

Bu durumda muhtıra tebliğ işlemi usulsüz olup, Bölge Adliye Mahkemesi' nin davacının temyiz talebinin reddine dair ek kararının 07.11.2022 tarihininde borçluya tebliğ edildiği, muhtıradan bu tarihte haberdar olduğu anlaşılmıştır. Buna göre de temyiz masrafının 10.11.2022 tarihinde yatırılması bir haftalık kesin süre içerisinde olmakla, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 20.06.2022 tarih ve 2022/982 E.- 2022/1042 K. sayılı kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararının oybirliği ile kaldırılmasına karar verildikten sonra borçlunun, mahkemenin aynı sayılı, 05.04.2022 tarihli asıl kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi:

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,