Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/13762 K.2023/904

Taraflar arasındaki temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi uyuşmazlığından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tahliye talebinin kabulü ile borçlunun taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.

Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Ek karar ile de uyuşmazlık konusu değerin kesinlik sınırını geçmediği gerekçesi ile HMK'nın 366 maddesinin yollaması ile 346/1 maddesine göre borçlunun temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve ek kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Alacaklı; kira alacağı ve tahliye talebine yönelik yapılan takipte ödeme emrine karşı itiraz edilmediğini, yasal süre içerisinde ödeme de yapılmadığını beyanla davalı borçlu kiracının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Borçlu; yapılan takibe yönelik olarak ödeme emrinin usulsüz tebliğ olunduğuna dair şikayette bulunulduğu, bu davanın sonucunun beklenilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlunun, 7 günlük süre içerisinde ödeme emrine itiraz etmediği gibi, 30 günlük ödeme müddeti içinde kira borcunu da ödemediği gerekçesi ile tahliye talebinin kabulü ile borçlunun taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu; usulsüz tebliğ şikayetine yönelik dava sonucu beklenilmeden ... bu davada karar verilmesinin hatalı bulunduğunu beyan ederek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçluya 30 günlük ödeme süresi tanınan 13 örnek ödeme emrinin tebliğ edildiği, borçlunun 7 günlük süre içerisinde ödeme emrine itiraz etmediği gibi, 30 günlük ödeme müddeti içinde kira borcunu da ödemediği ve yine davalı borçlu tarafından açılan usulsüz tebliğ şikayetine yönelik davanın ise reddedildiği ve sözkonusu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun ise ...

Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2022/1070 Esas ve 2022/1266 Karar sayılı ilamı ile kesin olarak esastan reddine karar verildiği, İİK'nın 269/a maddesi gereğince davanın kabulü ile ve davalının taşınmazdan tahliyesine dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile; temyize konu daire kararının İİK'nın 7165 sayılı kanun ile değişik 364. maddesi gereğince alacağın 107.090,00 TL'nin altında kalması nedeni ile kesin olmak üzere verildiği, 06.06.2022 tarih ve 2022/1268 Esas - 2022/2067 Karar sayılı ilamın kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesi ile davalı borçlunun temyiz talebinin HMK'nın 366 maddesi yollamasıyla 346/1 maddesine göre reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Borçlu; asıl karara yönelik olarak temyiz dilekçesinde; cevap ve istinaf dilekçesindeki hususları tekrarla birlikte, usulsüz tebligat şikayetine konu karara karşı temyiz yasa yoluna başvurulduğunu her ne kadar kesin olarak esastan reddine karar verilmiş ise de temyiz incelemesi beklenmeden karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Borçlu; ek karara yönelik olarak temyiz dilekçesinde; HMK'nın 361. maddesi uyarınca temyiz yolunun açık olduğunu, aynı Bölge Adliye Mahkemesinin tarafları ve konusu aynı olan davada verdiği kararında temyiz yolu açık olmak üzere hüküm kurulduğunu, tahliye davalarında temyiz yolunun açık olduğunu, temyiz dilekçesinin kabul edilerek asıl karara yönelik olarak temyiz itirazları doğrultusunda kararın bozulmasını talep etmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk HMK'nın 346/1, 361, 366. maddeleri İİK’nın 269/1, 296/a, 364/1. Maddeleri, sair yasal mevzuat.

3. Değerlendirme

1. 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile de 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası’na, 01.01.2022 tarihinden itibaren de yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Somut olayda, her ne kadar yapılan icra takibinde takip konusu edilen 38.646,03 TL parasal sınırların altında ise de takipte alacağın yanında tahliye de talep edilmiş olup istem temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine yönelik olduğundan takibe dayanak 21.08.2015 günlü kira sözleşmesine göre yıllık kira bedelinin 180.000,00 TL olduğu, 2021 yılı, yıllık kira bedelinin (38.646,03x12) 463.752,36 TL olduğu, bu hali ile Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçtiği anlaşılmakla 24.06.2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verilerek, Bölge Adliye Mahkemesinin 06.06.2022 tarihli asıl kararının temyiz incelemesine geçildi:

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,