Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/1762 K.2022/5889

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlu ve ipotek borçlusu icra mahkemesine başvurularında 18 ve 44 Parsel’de kayıtlı taşınmazlara ilişkin ihalelerin feshini talep etmişler, İlk Derece Mahkemesi’nce istemin reddine ve ihale bedelleri toplamı üzerinden % 10 oranında para cezasına hükmedilmiş, kararın şikayetçiler tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

İİK’nun 106-144. maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış olup, aynı Kanun'un 129/1. maddesine göre, artırma bedelinin taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az % 50' sini bulması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması zorunlu kılınmıştır.

Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı görülmekle, satış talebinden ihale tarihine kadarki paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir. Satışı istenen taşınmazın kıymetinin takdiri hakkındaki İİK.nun 128. maddesi paraya çevirme başlığını taşıyan III. bölümde bulunmaktadır.

Bu nedenle taşınmazın kıymetinin belirlenmesi için yapılan keşif ve bilirkişi masraflarının da tıpkı ilan giderleri gibi paraya çevirme masrafı olarak kabulü gerekir.

Somut olayda alacaklı tarafından borçlular hakkında yapılan icra takibinde satışa konu taşınmazlardan 18 Parsel’de kayıtlı olanın 24.8.2020 tarihli 1. artırmada 62.850,00 TL bedelle ihale olunduğu görülmüştür. Taşınmazın tahmini değeri 121.980,00 TL olup; bu bedelin % 50' sine tekabül eden meblağ 60.990,00 TL'dir.

Öte yandan, icra müdürlüğünün 06.5.2022 tarihli cevabi yazısı ile şikayete konu taşınmazların satışına ilişkin olarak toplam 4.434,82 TL masraf yapıldığı bildirilmiştir.

62.850,00 TL olan ihale bedelinin, 10.3.2020 tarihli satış kararı ile iki adet taşınmaz satışa çıkarıldığından ve söz konusu masraf ortak yapıldığından, toplam masraf tutarının yarısı olan 2.217,41 TL’nin, taşınmazın tahmini değerinin % 50'sine eklenmesiyle oluşan 63.207,41 TL tutarındaki miktarı karşılamadığı açıktır.

O halde İlk Derece Mahkemesi’nce şikayetin kısmen kabulü ile 18 Parsel’de kayıtlı taşınmaz yönünden ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, istemin tümden reddi isabetsizdir. Öte yandan; 7343 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 33. maddesi ile İİK’na eklenen geçici 18. maddenin son fıkrası gereğince uygulanması gereken aynı Kanunla değişik İİK’nun 134. maddesinin 5. fıkrasının 3. bendi uyarınca; icra mahkemesi işin esasına girerek talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkum eder.

Şikayete konu taşınmazlardan 44 Parsel’de kayıtlı olanı yönünden, İlk Derece Mahkemesi’nce şikayetin esastan reddine ve şikayetçiler aleyhine para cezasına hükmedilmesi yerinde ise de.

375.600,00 TL muhammen bedelli taşınmazın 191.500,00 TL'ye ihale edilmesi, fesih gerekçeleri ve şikayetçi ipotek borçlusu tarafından yapılan şikayetin icra mahkemesince kabulü ile icra emrinin iptaline ilişkin verilen karar gözönünde bulundurulduğunda, davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı anlaşılmakla, Anayasa’nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi nazara alınarak,

İlk Derece Mahkemesi’nce, davacılar aleyhine hükmedilen para cezasının temyiz incelemesi aşamasında yürürlüğe giren 7343 sayılı Kanun’la değişik İİK’nun 134/5-3. maddesi gereğince tespit edilecek oran üzerinden hükmedilmesi gerekirken, % 10 üzerinden karar verilmesi doğru bulunmamıştır.