Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/2474 K.2022/7653

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı-üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 97/son, aynı Kanunun 18/1. ve 366/1. maddesinin atfıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369/7. maddesi de gözetildiğinde icra mahkemesinde görülen işler ivedi işlerden sayıldığından temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talebinin oybirliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Davacı üçüncü kişi; borçlunun, 3.kişinin maliki olduğu akaryakıt istasyonunda kiracı olarak bulunmakta iken, dava açılmak suretiyle Mahkemece tahliyesine karar verildiğini, 30.10.2020 tarihinde borçlunun tahliye edildiğini ve taşınmazın boş olarak 3.kişiye teslim edildiğini, hacze konu menkullerin 3.kişiye ait olduğunu belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı, borçlunun kiraladığı taşınmaz tarla niteliğinde iken borçlunun taşınmazı akaryakıt istasyonu haline getirdiğini ve akaryakıt istasyonu olarak 10 yıl kullandığını, 3.kişi taşınmazdan borçluyu tahliye ettirmiş ise de menkullerin borçluya ait olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ödeme emrinin haciz yapılan adreste bizzat borçluya tebliğ edildiği, hacze konu malların mülk sahibi 3.kişiye ait olduğuna dair güçlü bir delilin mevcut olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı 3.kişi istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, haczin borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapıldığı anlaşıldığından mülkiyet karinesinin alacaklı lehine olduğu, ispat yükü üzerinde olan davacı tarafın karinenin aksine mahcuzların kendisine ait olduğunu ispata elverişli delil sunamadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı-3.kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dayana takip dosyasında ödeme emri 25.9.2020 tarihinde borçluya haciz adresinde tebliğ edilmiş ise de; borçlu ve 3.kişi arasında 08/01/2009 tarihinde 20 yıl süreli adi yazılı ve 17/04/2009 tarihinde 10 yıl süreli noterde düzenleme şeklinde kira sözleşmelerinin bulunduğu, taşınmaz maliki 3.kişi tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2019/304 E.-2020/118 K.

sayılı kararı ile tahliye davası açıldığı ve ... İcra Müdürlüğü'nün 2020/969 Esas sayılı haciz ve tahliye talepli ilama dayalı takip ile 30.10.2020 tarihinde borçlu tahliyeye edilmiş, 30.10.2020 tarihli tahliye tutanağında tahliye işlemlerinin borçlu tarafından yapıldığı, taşınmaz içerisinde eşya bulunmadığı belirtilmiştir. Öte yandan haciz mahallinde borçluya ait evrak bulunmadığı gibi haciz sırasında borçlu hazır olmamıştır.

Yine dosya kapsamında yer alan kolluk araştırmasında, mülk sahibi 3.kişi ile kiracı olan borçlu arasında çıkan anlaşmazlık sonucu borçlunun akaryakıt istasyonundan ayrıldığı, 3.kişi ... tarafından istasyonun Alıcı Petrol olarak işletildiği, 28.5.2021 de işletme ruhsatı alındığı belirtilmiştir. Buna göre, mülkiyet karinesi davacı 3. kişi lehine olup, davanın İİK m. 96 gereğince 3. kişi tarafından açılması ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaz.

Mülkiyet karinesinin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. Davalı alacaklı tarafından dayanılan deliller karinenin aksini ispata yeterli görülmediğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.