Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/3986 K.2022/11100

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlunun sair iddiaları yanında maaşına konulan haczin kaldırılması ve yapılan kesintilerin iadesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, şikayetçi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği, işbu kararın temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin de reddine 17/12/2021 tarihli ek karar ile hükmedildiği, şikayetçi tarafından bu defa son karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu görülmektedir.

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01/01/2022 tarihinden itibaren de yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Somut olayda, şikayete konu haciz işlemi 83.610,99 TL alacak için yapılmış olup, kesinlik sınırının tespiti açısından hacze konu değerinin dikkate alınması gerekeceğinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 07.10.2021 tarihine göre kararın kesin olmadığı açık olup, temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verildikten sonra esasa ilişkin temyiz dilekçesinin incelenmesine geçildi.