Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/4138 K.2022/6131

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından borçlu hakkında başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine karşı borçlunun itiraz etmesi üzerine alacaklı yanca açılan itirazın iptali davasında, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda;

itirazın kısmen iptaline karar verilen alacak kısmına stopajın da dahil olduğunu, borçlu tarafından mükerrer stopaj ödemesi yapılması nedeniyle 200.000,00 TL fazla ödeme bulunduğunu, buna rağmen borçluya aynı takip dosyasından, itirazın iptali davasında hükmedilen icra inkar tazminatının tahsili için toplam 146.611,51 TL bedelli icra emri gönderildiğini, oysa dosyadaki fazla ödemenin söz konusu icra emrindeki tutarı karşıladığını ileri sürerek, mahkemece dosya hesabı yapılarak borçlu tarafından yapılan fazla ödeme tutarının tespiti ile 25.7.2017 tarihli icra emri nedeniyle borçlu olmadığının belirlenmesini ve takibin iptalini istediği,

İlk Derece Mahkemesi’nce, 24.6.2020 tarihli ve borçlu tarafından yapılan ödemelere tekabül eden stopaj tutarlarını da dosya borcundan mahsup etmek suretiyle hesaplama yapan iki kişilik bilirkişi raporunun hükme esas alındığı ve istemin kabulü ile şikayete konu icra emrinin iptaline karar verildiği, alacaklının karara karşı istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce;

takip dayanağı ilamda stopaj tutarlarının da alacağa dahil edilmiş olması nedeniyle mahkemece hükme esas alınan rapordaki hesaplamanın hatalı olduğu gerekçesiyle, icra müdürlüğünce alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaya itibar edilmek suretiyle, alacaklıların istinaf başvurusunun kabulüne ve mahkeme kararının kaldırılmasına, yerine; şikayetin reddine hükmedildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

HMK'nun 267. maddesinde; “Mahkeme, bilirkişi olarak, yalnızca bir kişiyi görevlendirebilir. Ancak, gerekçesi açıkça gösterilmek suretiyle, tek sayıda, birden fazla kişiden oluşacak bir kurulun bilirkişi olarak görevlendirilmesi de mümkündür” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda İlk Derece Mahkemesi’nce hükme esas alınan 24.6.2020 tarihli bilirkişi raporunun, HMK'nun 267. maddesine aykırı olarak mali müşavir ve avukattan oluşan iki bilirkişi tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. O halde; Bölge Adliye Mahkemesi’nce, içerisinde vergi alanında bir uzmanın da bulunduğu tek sayıda bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle bu eksikliğin giderilmesi gerekirken, şikayet tarihinden çok önce icra müdürlüğünce alınan 05.01.2016 tarihli rapora göre sonuca gidilmesi isabetsizdir.