KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2022/5000 E., 2022/6532 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1-Sanığın üzerine atılı İİK’nun 331. maddesinde öngörülen suç yönünden yapılan incelemede;
Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, devir tarihi olan 08/01/2010 tarihinin suç tarihi olarak kabulü gerekip, suç tarihi olan 08/01/2010 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 08/01/2022 tarihinde inceleme sırasında dolmuş olduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, müşteki vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın DÜŞMESİNE,
2-Sanığın üzerine atılı İİK’nun 337/a. maddesinde öngörülen suç yönünden yapılan incelemede ise;
Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, borçlu şirket hakkında resen terk işlemi yapılan tarih olan 31/12/2009 tarihinin suç tarihi olarak kabulü gerekip, suç tarihi olan 31/12/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 31/12/2021 tarihinde inceleme sırasında dolmuş olduğunun anlaşılması,
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2022/5000, K. 2022/6532, 31 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama