Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/5203 K.2022/7901

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi paydaş ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Ortaklığın giderilmesi nedeniyle yapılan ihalede şikayetçi- paydaşların 09/12/2019 tarihli taşınmaz ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, ilk derece mahkemesince şikayetin reddine ve ihaleye konu 3 adet taşınmazın ihale bedelleri toplamının %10’u oranında para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın şikayetçi paydaşlar tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; şikayetçilerden kayyım ...'nün istinaf talebinin kesinlik sınırında olması sebebiyle istinaf başvurusunun reddine, diğer şikayetçi bakımından ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 134/2. maddesine göre; ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi, davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkûm eder.

İhalenin feshine konu dosyada 3 adet taşınmaz ihale edilmiş olmakla, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde de belirtildiği üzere 724 parsel sayılı taşınmaz muhammen bedelinin üzerinde satılmış olup; bu taşınmaz bakımından zarar şartı gerçekleşmediğinden bu parsel yönünden şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir ise de sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak usulden ret halinde para cezasına hükmolunamayacağından, ilk derece mahkemesince tüm taşınmazların ihale bedellerinin toplamının %10'u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsizdir. O halde Bölge Adliye Mahkemesince.

HMK’nun 353/1-b-2 ve 356 maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.