Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/6657 K.2022/8864

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlular hakkında yapılan adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takipte borçluların itirazı üzerine duran takibe devam edilmesini sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması ile tahliye kararı verilmesinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesi’nce istemin reddine hükmedildiği, alacaklı yanca istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi’nce, gerekçeli istinaf dilekçesinin 10 günlük süreden sonra verildiği gerekçesi ile İİK’nun 363/1. fıkra son cümlesi ve HMK’nun 352/1-c maddesi gereğince istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

İİK'nun 19. maddesinde; " Gün olarak tayin edilen müddetlerde ilk gün hesaba katılmaz. Bir müddetin sonuncu günü resmi tatil gününe rastlarsa müddet tatili takip eden günde biter. Müddet, son günün tatil saatinde bitmiş sayılır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, alacaklının istinaf süre tutum dilekçesinin süresinde olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının alacaklı vekiline 12.7.2021 tarihinde tebliğ edildiği, 10 günlük gerekçeli istinaf dilekçesi sunulmasının son günü olan 22.7.2021 tarihinin Kurban Bayramının üçüncü gününe rastladığı, bu nedenle gerekçeli istinaf başvurusunun son gününün resmi tatil sonrası ilk ... gününe isabet eden 26.7.2021 olduğu ve alacaklı tarafından 24.7.2021 tarihinde verilen gerekçeli istinaf dilekçesinin yasal süresinde olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesi’nce, istinaf başvurusunun süresinde yapıldığı gözetilerek, istinaf dilekçesinde ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzeni yönünden yapılacak olan inceleme neticesinde oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, istinaf dilekçesinin süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kaldı ki kabule göre de; HMK’nun 342/3. maddesi; “İstinaf dilekçesi, başvuranın kimliği ve imzasıyla, başvurulan kararı yeteri kadar belli edecek kayıtları taşıması durumunda, diğer hususlar bulunmasa bile reddolunmayıp, 355 inci madde çerçevesinde gerekli inceleme yapılır”, aynı Kanun’un 355. maddesi; “İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, bölge adliye mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu re'sen gözetir” düzenlemelerini içermekte olup, aynı Kanun’un 352/1. maddesi; başvuru şartlarının yerine getirilmemesi ya da başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmemesi halinde gerekli kararın verileceğini belirtmektedir.

Buna göre.

HMK’nun 342/3. maddesine uygun olacak şekilde istinaf süre tutum dilekçesinin verildiği, ancak gerekçeli kararın tebliğine rağmen gerekçeli istinaf dilekçesinin yasal süresinden sonra sunulduğu hallerde dahi, Bölge Adliye Mahkemesi’nce HMK’nun 342/2-e ve 342/3. maddesinde belirtildiği üzere, istinaf dilekçesi reddedilmeden, HMK’nun 352 ve 355. maddeleri uyarınca kamu düzeni ile sınırlı olmak üzere istinaf istemi incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekip, istinaf yoluyla incelenen mahkeme kararında kamu düzenine aykırılık denetimi yönünden;

işin esasına dair inceleme yapılmış olacağından, kamu düzenine aykırılık bulunmadığının tespiti halinde istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekecektir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesi, kamu düzeni ile sınırlı inceleme yapıldığı belirtilmesine rağmen istinaf isteminin esastan reddi yerine süreden reddine karar verilmesi nedeniyle, bu yönden de doğru bulunmamıştır.