Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/7010 K.2022/13323

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı 3. kişi ... San.İnş.Ti.c.A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı üçüncü kişi ... San.İnş.Ti.c.A.Ş., 15.03.2018 tarihinde haczi yapılan menkullerin borçlu şirketten fatura ile satın alındığını, malları fabrikadan teslim almaya gittiklerinde, işçilerin fabrika binasına girmelerine ve malları teslim almalarına cebren engel olduklarını, bedeli ödenen malların teslim edilmeden icra dosyasından muhafaza altına alındığını ileri sürerek istihkak davasının kabulü ile davalı aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; haciz konusu menkullerin üçüncü kişi tarafından davalı borçludan fatura karşılığı alındığı, bedellerinin ödendiği, malların fabrika çalışanlarının eylem ve direnişleri sebebiyle teslim alınamadığı, şirketler arasında organik bağ tespit edilemediği, dolayısıyla haciz konusu menkullerin davacı şirkete ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar alacaklı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; fatura tarihinin borcun doğum tarihinden sonra olduğu, haciz tarihi ve istihkak iddia edilen tarihe kadar malların teslim alınmayıp borçlunun kullanımına bırakılmasının nedeninin muvazaadan ari olarak ispatlanamadığı, mülkiyet karinesinin borçlu dolayısı ile alacaklı yararına olduğu, borçlu şirketin çalışanlarının işçilik alacaklarından kaynaklanan yüklü miktarda takip çıkışlarının olduğu,

borçlunun ticari faaliyetini sürdürmesi için fabrikasında gerekli olan neredeyse tüm esaslı makine tesisatını üçüncü kişiye fatura ettiği, ancak fabrikada bulunan menkulleri teslim için makul süre bulunmasına rağmen teslim alınmadığı, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği borçlunun resmi adresinde ifa edildiği, borçlunun malı 3. kişiye teslim etmediği, aksine faaliyetini bu menkullerle sürdürdüğü,

buna göre de karinenin aksini ispat yükü üzerinde olan davacı üçüncü kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilemediği gerekçesi ile alacaklının istinaf başvurusu kabul edilerek mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu 15.03.2018 tarihli haciz sırasında adreste hazır bulunan ... tarafından menkullerin borçlu şirkete ait olduğu ve aynı talimat icra müdürlüğünün 2015/466 Tal. sayılı dosyasından haczedilerek bulundukları yere bırakıldığı beyan edildiğinden, İİK’nın 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğunun kabulü isabetli olmuştur.

Bununla birlikte, Kahramankazan İcra Müdürlüğü'nün 2015/466 Tal. sayılı dosyasından borçlunun ticaret sicil adresinde haczi gerçekleştirilen mahcuzlarla ilgili yine davacı üçüncü kişi ...

Hasır San.İnş.Tic.A.Ş. tarafından açılan Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/20 Esas sayılı istihkak davasında, ispat yükü üzerinde olan davacı üçüncü kişi şirketin ve borçlunun usulüne uygun tutulan defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan bilirkişi raporunda, mahcuzlara ilişkin olarak sunulan 01.04.2015 tarihli fatura bedelinin davalı borçlu şirkete çeklerle ödendiği ve borçlu şirketin de aldığı çek bedelleri ile kredi borcunu ödemiş olduğunun ve dolayısıyla aralarında gerçek bir satış ilişkisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında davacının karinenin aksini ispat ettiğinin kabulü gerekir.

O halde, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olup, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerekmiştir.