Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/8001 K.2023/546

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu vekili dilekçesinde; 683 ada 104 parselde kayıtlı taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, hükümlü olan müvekkilinin hacizden haberdar olmadığını, 22.04.2019 tarihinde hacizden haberdar olduğunu ileri sürerek İİK'nın 82/1-12 maddesi uyarınca haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetin süresinde yapılmadığını, taşınmaz üzerinde ipotek bulunduğunu, ipoteğin kaynağının araştırılması gerektiğini, borçlu adına başkaca taşınmazların bulunup bulunmadığının yine araştırılması gerektiğini beyan ederek şikayetin usulden aksi halde esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile meskeniyet şikayetine konu olan taşınmaz üzerinde haciz tarihinden evvel Türkiye Halk Bankası Anonim Şirketi lehine ipotek tesis edildiği, ipoteğin zorunlu ipotek olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İpoteğin taşınmazın satın alınması sırasında kullanılan konut kredisinin teminatı olarak taşınmaz üzerine konulduğunu, resen dikkate alınacak sebeplerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 2021/667 Esas 2021/720 Karar 19.03.2021 tarihli kararıyla, Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.03.2017 tarihli 2017/34 Esas 2017/346 Karar sayılı kararında borçluya vasi atandığı, TMK' nın 448. ve 462/8 maddeleri uyarınca şikayetin borçlu vasisine ihbar edilmesi gerektiği, vasinin vesayet makamından husumet izni almasına imkan tanınması, husumete izin kararının alınmasından sonra kısıtlı adına vekile vekaletname verilip verilmediğinin öğrenilmesi, verilmişse vekaletnamenin dosyaya konulması ve vasiye mahkeme kararı tebliğ edilerek eksikliklerin giderilmesinden sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ç. Gerekçe Ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile geri çevirme kararından sonra gerekçeli kararın vasiye tebliğ edildiği, vasi tarafından istinaf yoluna başvurulmadığı ve şikayet eden avukata yeni bir vekaletname verilmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK'nın 352/1-ç maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Hükümlülük halinin vekaleti sona erdiren hallerden biri olmadığını, müvekkilinin vasisi tarafından sonradan tarafına usulüne uygun vekaletname verildiğini ve yapılan işlemlere muvafakat edildiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meskeniyet şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk İcra İflas Kanunu'nun 82/1-12 maddesi, Türk Medenî Kanunu’nun 448. maddesi, 471. maddesi ve 462. maddesinin 8. bendi, Türk Borçlar Kanununun 43. ve 513. maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,