Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/8731 K.2023/1606

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince, meskeniyet şikayetinin kısmen kabul kısmen reddi ile davaya konu taşınmazdaki davacı borçlu hissesinin davacı borçlunun haline münasip evi alabilmesi için gerekli olan 298.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satışı yapılarak elde edilecek paranın 298.000,00 TL'sinin davacı borçluya, kalan kısmının ilgilisine ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu dava dilekçesinde; hakkında yapılan icra takibi sırasında kendisine ait meskene haciz konulduğunu, haciz konulan meskenin haline münasip olduğunu, İİK'nun 82/2. maddesi uyarınca haczedilemeyeceğini belirterek meskeniyet şikayetinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; iddiaların tamamen yersiz olduğunu, kötü niyetli olarak haciz tarihinden sonra taşınmaza aile şerhi konulduğunu, taşınmazın merkezi konumda olması nedeni ile haline münasip olmadığını, davacının kendisinin ve ailesinin sosyal ekonomik durumunun dikkate alınması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın yapılan keşif ve bilirkişilerin verdikleri rapor ile belirlenen değerinin 407.500,00 TL olduğu ve davacının oturduğu muhit itibariyle haline münasip evi 298.000,00 TL ye alabileceği belirtilerek davacının davasının kısmen kabulüne, davaya konu taşınmazın borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 298.000,00 TL den aşağı olmamak üzere satışının yapılarak 298.000,00 TL sinin davacı borçluya, bakiyesinin hak sahiplerine ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu istinaf başvuru dilekçesinde; müvekkilinin, eşi ve 3 çocuğuyla birlikte dava konusu evde zor şartlarda yaşadığını, haline münasip evin karara esas alınan raporda 90 metrekare olarak belirlenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, 298.000,00-TL bedelinde bir ev bulup satın alınması hayal ürünü olduğunu, bunun yanı sıra haline münasip evin değer tespitlerinde ortalama 298.000,00 TL dikkate alınarak hazırlanması kesinlikle kabul edilebilir oladığını belirterek, kararın kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmesini, bu mümkün olmazsa yeniden rapor tanzim edilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece haline münasip ev değerinin belirlenmesinde, bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı belirtilerek davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık borçlunun meskeniyet şikayetinin reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

İİK 82/1

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,