Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/9091 K.2023/2301

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müştekinin 17.06.2014 havale tarihli dilekçesi ile; 16.04.2009 ve 15.12.2009 tarihlerinde borçlu şirketin ticaret siciline kayıtlı adresinde hacze gidildiği, hacze kabil malının olmadığının anlaşıldığı, icra dosyasından alacağın tahsilinin sağlanamadığı, borcun da ödenmediği, borçlu şirket...Petrol Ürünleri ve Gemicilik San. Ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a ıncı maddesi gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2.İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli kararı ile, sanık hakkında sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan neticeten 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli kararının sanık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05.11.2018 tarihli ve 2018/5164 Esas, 2018/11366 Karar sayılı kararı ile "...İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanunu'nun 179 ve 6102 sayılı TTK’nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesine müteakip, şirketin iflasının istenmesinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş tüm icra takip dosyaları tespit edilerek,

bu takip dosyalarındaki alacak miktarları da şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmasını müteakip, şirketin hangi tarihte borca batık hale geldiği hususu belirlenip şikayet tarihi olan 17.06.2014 tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak,

dönem varlıkları ve borçlarının neler olduğunu açıkça belirtmeyen ve hangi veri ve kayıtların esas alındığının açıkça belirtilmemesi sebebiyle denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu, 2-Sanık hakkında şikayetten vazgeçilmesi veya borcun ödenmesi halinde davanın ve bütün sonuçlarıyla cezanın düşeceğinin ihtarı yapılması sırasında 2004 sayılı 354. maddesinin kararda belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 3-Sanık hakkında verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17.06.2014 olarak yazılması gerekirken “2009” olarak yazılması,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli kararı ile, TCK'nın 75/1-2 inci maddesi uyarınca davanın ön ödeme sebebiyle düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki vekilinin temyiz isteği, 21.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda iflasın koşullarının şikayet tarihi itibariyle oluştuğunun tespit edildiği, ancak mahkemece hukuka ve kanunun açık hükümlerine aykırı bir şekilde davanın düşürülmesine karar verildiği, mahkemenin ön ödemeye ilişkin davanın düşürülmesi kararının açıkça yasaya ve usule aykırı olduğu, dava konusu İİK'nın 345/a ıncı maddesinde düzenlenen “sermaye şirketlerinin iflasını istemek mecburiyetinde olanların cezası” başlığı altından düzenlenen suçun da bu sebeple uzlaşma kapsamında bir suç olduğu, dolayısıyla uzlaşma kapsamına giren bu suç için ön ödeme yoluyla davanın düşürülmesine kararı verilmesinin kanunun açık hükmüne tamamen aykırı olduğu ve hukuka aykırı kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, alacaklı tarafından yapılan icra takibinin semeresiz kaldığı, alacaklı şirkete herhangi bir ödeme yapılmadığı, şirket yetkilisi olan sanığın sermaye şirketinin iflasını istemediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre;

Özel hüküm niteliğinde olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354 üncü maddesindeki açık düzenleme karşısında, İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenen suçlarda genel hüküm niteliğindeki 5237 sayılı TCK'nın 75 inci maddesinde öngörülen ön ödemenin uygulanamayacağı gözetilmeden, mahkemece İİK'nun 345/a ıncı maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, atılı suç yönünden yapılan yargılamada ön ödeme önerisinde bulunulup, sanık hakkında ön ödeme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2018/587 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararına yönelik müşteki vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,