Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/9170 K.2023/1881

Taraflar arasındaki şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi ile alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçinin başvurusunun esastan reddine, alacaklının başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi 3. kişi vekili dava dilekçesinde; müvekkiline gönderilen tahliye emrinin hukuka aykırı olduğunu, tahliye emrine konu taşınmazın eski maliklerinden ... İnşaat San. Tic. Turizm Ltd. Şti. tarafından kurulan ...

Avm tarafından tanınan profesyonel kiralama yetkisine istinaden Profit Perakende Kiralama Ve Danışmanlık Hizmetleri A.Ş. arasında 01.09.2018 başlangıç tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi akdedildiğini, kira sözleşmesi devam ederken taşınmazın mülkiyetinin ...'a geçtiğini, 16.01.2021 tarihinde düzenlenen ek protokol ile kiracılığın devamına karar verildiği, 01.09.2018 başlangıç tarihli kira sözleşmesi gereğince müvekkilinin kiracı konumunda olduğu,

tahliye emrinin asil yerine vekile tebliğ edilmesinin usule aykırı olduğunu, İİK 135. maddesine istinaden müvekkil şirket'in tahliyesinin istenmesi hukuken mümkün olmadığını iddia ederek tahliye emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı/ihale alıcısı cevap dilekçesinde; davacı ile borçlu ... arasında kira sözleşmesi olmadığını, taşınmazın tapu kaydında şerh olmadığını, kira sözleşmesinin noterlikçe düzenlenmediğini, davacı şirket vekilinin icra dosyasına 16.02.2021 tarihinde vekaletname sunduğunu, vekile tebliğ nedeniyle tahliye emrinin iptali talebinin usule aykırı olduğunu iddia ederek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alacaklı ... ... A.Ş. vekili tarafından borçlular ... ve ...

İmalatı Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... aleyhlerine 519.698,28 TL tutarında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takipte ödeme emri düzenlendiği, örnek 6 icra emri ve dayanak belge suretinin borçluya 29.09.2020 tarihinde tebliğ edildiği, şikayete konu taşınmazın kıymet takdiri yapıldığı, bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edildiği, şikayet konusu taşınmazın alacağa mahsuben alacaklı bankaya ihale edildiği, alacaklı vekili tarafından mezkur taşınmazlara ilişkin olarak, işgal edence taşınmazın 15 gün içinde tahliye edilmesi bakımından tahliye emri gönderilmesi talep edildiği,

şikayetçinin İİK'nın 135/2. maddesi uyarınca, resmi nitelikte bir sözleşme ile ihale konusu taşınmazı işgal etmekte haklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili şirketin 01.09.2018 tarihli kira sözleşmesi ile ilgili taşınmazı 10 yıl boyunca kullanma hakkını elde ettiğini, dosyada mübrez kira sözleşmesi, damga vergisi beyannameleri ve tahakkuk fişleri, taşınmaza ait su ve elektrik aboneliğinin açılışına ilişkin belge ve mağaza açılışına ilişkin kararlar varken İİK 135/2 maddesi kapsamında herhangi bir belge ile kiracılığını ispatlayamadığı gerekçesi ile taleplerinin reddedilmiş olmasının açıkça kanuna ve kanunun amacına aykırı olduğunu iddia etmiştir.

Alacaklı vekili istinaf dilekçesinde; Yerel Mahkemenin yargılama sırasında hükmettiği tedbir kararını hükümle birlikte kaldırmadığını, tedbir kararının karar kesinleştiğinde kaldırılmasına karar verdiğini, ihtiyati tedbir eden tarafın HMK 390. maddesine göre davanın esası yönünden haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek durumunda olduğunu iddia ederek tedbir kararının karar kesinleştiğinde kaldırılmasına ilişkin kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekili, dava reddedilmesine rağmen daha evvel tahliyenin durdurulmasına ilişkin verilen tedbir kararın karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmesinin hatalı olduğunu bildirerek sadece bu yönden istinafa başvurmuş ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2006/12-31 E. – 2006/112 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere.

İİK hükümlerine göre icra mahkemesince takibin geçici olarak durdurulmasına veye talebin reddine gibi takip hukukundan kaynaklanan tedbire ilişkin kararlar HMK kapsamında ihtiyati tedbir niteliğinde olmadığı, bu nedenle HMK'nın 341. maddesinde sayılan istinaf yolu açık kararlardan olmayıp bu tür kararlara karşı istinafa başvurulması halinde istinaf talebinin HMK'nın 352. maddesi uyarınca reddi gerektiği, davacı vekilinin istinaf başvurusunun incelenmesinde; şikayetçinin İİK'nın 135/2 maddesi uyarınca şikayete konu ettiği kira sözleşmesinin tarihinin 01.09.2018 tarihli olduğu,

icra takibinde alacaklı bankanın alacağının teminatını oluşturan ipoteğin ise kira sözleşmesinin yapıldığı tarihten sonra 22.02.2019 tarihli olduğu görülmüş olmakla birlikte davacının sunduğu sözleşmelerin resmi nitelikte olmadığı, ipotekten önceki tarihte yapılmış resmi nitelikte bir sözleşme ile ihale konusu taşınmazı işgal etmekte haklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının başvurusunun esastan reddine, davalı alacaklının başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; takip konusu ipoteğin kira sözleşmesinden sonra tesis edildiğini, müvekkili şirketin 01.09.2018 tarihli kira sözleşmesi ile ilgili taşınmazı 10 yıl boyunca kullanma hakkını elde ettiğini, dosyada mübrez kira sözleşmesi, damga vergisi beyannameleri ve tahakkuk fişleri, taşınmaza ait su ve elektrik aboneliğinin açılışına ilişkin belge ve mağaza açılışına ilişkin kararların kira ilişkisinin icra takibinden önce kurulduğunu ispatladığını iddia ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, İİK'nın 135. maddesi uyarınca tahliye emrinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İİK'nın 135. maddesi.

3. Değerlendirme 1. Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından borçlu vekilinin bu yöndeki isteğinin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,