Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/1186 K.2023/3741

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Somut olayda, davacı tarafın icra müdürlüğünce icranın geri bırakılması kararı alınması için yatırılan teminata dair nemanın borçlu şirkete ait olması talebinin reddine yönelik karara karşı şikayet istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, İstanbul 20. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.09.2022 tarih ve 2022/336 E., 2022/4 K. sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, davacı tarafından ek karara karşı süresinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2022 tarih 2022/3832 E., 2022/3259 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK'nın 365/3. maddesi gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02/03/2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nun 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.

İlk derece mahkemesince verilen karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nun 365/1. maddesi gereğince İcra Mahkemesinin istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.